MIA OIKOΓΕΝΕΙΑ

«Έχει πεθάνει δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Πάμε να φύγουμε.»

Ο κόσμος που είχε συγκεντρωθεί γύρω από το ξαπλωμένο στην άσφαλτο σώμα, άρχιζε σιγά σιγά να πηγαίνει στον προορισμό του. Ο καθένας την δουλεία του και η ζωή συνεχίζεται .

«Κοίτα μαμά αναπνέει!».

Ο τετράποδος ετοιμοθάνατος αδέσποτος δανείστηκε μια ζωή από τις εφτάψυχες αλανιάρες γάτες που είχαν περάσει τόσα μαζί στους δρόμους και έπαιζε τα ρέστα του για την ζωή του.

«Ναι αναπνέει μαμά!» Περίεργοι περαστικοί ξανακοιτούσαν. Κάποιοι επαιρνα τηλέφωνα. Στην Αστυνομία, την Πυροσβεστική, στο Δήμο. Όλοι αναρμόδιοι.

«Πάρτε μια φιλοζωική!»Η φιλοζωική δεν απαντάει και ο σκύλος εξακολουθεί να παλέυει για την επόμενη ώρα. Φαίνεται να συνέρχεται και ματαια παλέυει να σταθεί στα πόδια του. Ανήμπορος και φοβισμένος μάχεται να σηκωθεί. Τα πίσω πόδια του δεν τον υπακούν.

Παλεύει να συρθεί κάτω από ένα αμάξι. Η μητέρα του Αντώνη τον αρπάζει από το γκρί  βρώμικο περιλαίμιο. «Μπράβο μαμά» φωνάζει το παιδί. Με την βοήθεια δύο ακόμα ατόμων το σκυλί βρίσκεται στο πόρτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου στο δρόμο για έναν κτηνίατρο.

«Δεν θα ξαναπερπατήσει» η επίσημη ανακοίνωση από τα χείλη του ειδικού. Το λευκό βανάκι  εκείνη τη στιγμή που μιλάνε για την μόνιμη αναπηρία του ζώου συνεχίζει εκείνη την ίδια ώρα τις μεταφορές του. Για εκείνον τον οδηγό δεν είχε αλλάξει τίποτα. Τον χτύπησε και έφυγε. Σκύλος είναι τι να κάνει. Πετάχτηκε και δεν πρόλαβε. Μετά που να τον πήγαινε σκέφτηκε. Πέντε λεπτά κράτησε αυτό και επανήλθε στη ζωή όπως την ήξερε.

«Καλύτερα να του κάνουμε ευθανασία. Έιναι μεγάλο ζώο και δεν θα έχει καλή ποιότητα ζωής.»

Ο μικρός από το αναπηρικό του καρότσι κοίταζε την μητέρα του με τεράστια παρακλητικότητα στα μάτια, δακρύζοντας.

Μαμά μην τον σκοτώσουμε, ενώ ο σκύλος ήσυχος πάνω στο μεταλλικό εξεταστικό τραπέζι κουνούσε τα φρύδια του πότε από δω πότε από κεί προσπαθώντας να αφουγκραστεί και να καταλάβει τι αποφασίζουν με την τύχη του.

«Όπως θα έχετε παρατηρήσει εμείς στην οικογενειά μας δεν συνηθίζουμε να θανατώνουμε τους ανάπηρους» απάντησε η μητέρα και συνέχισε «και αυτός ο σκύλος είναι μέρος της οικογενειάς μας από σήμερα»